ประชากรที่ไม่ได้รับบริการอย่างเพียงพอใช้การเก็บตัวอย่างเพื่อตรวจหา HPV ด้วยตนเอง เพื่อมุ่งสู่การกำจัดโรคมะเร็งปากมดลูก

การบรรยายนี้เกี่ยวกับการใช้การเก็บตัวอย่างด้วยตนเองเพื่อตรวจหา HPV เป็นวิธีการคัดกรองโรคมะเร็งปากมดลูกในการประชุมประจำปีครั้งที่ 37 ของสมาคมพาพิลโลมาไวรัสนานาชาติ (International Papillomavirus Society หรือ IPVS 2025) Professor Deborah Bateson จาก Sydney Medical School ณ University of Sydney และ Professor Vo Yin Ling จาก University of Malaya ได้ร่วมแบ่งปันข้อมูลเชิงลึกอันเหลือเชื่อและประสบการณ์ในการใช้การเก็บตัวอย่างด้วยตนเองเพื่อตรวจหา HPV ในโลกจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มประชากรที่ไม่เคยได้รับการตรวจคัดกรองหคือได้ตรวจคัดกรองน้อยกว่าที่ควร ออสเตรเลียเป็นแนวหน้าของการกำจัดโรคมะเร็งปากมดลูก บนเส้นทางสู่การกำจัดมะเร็งปากมดลูกภายในปี 2578 ต้องอาศัยปัจจัยสำคัญหลายประการเพื่อให้บรรลุสิ่งนี้ ออสเตรเลียเป็นประเทศแรกในโลกที่เปิดตัวโปรแกรมการฉีดวัคซีนป้องกัน HPV ตามโรงเรียน โดยได้เปลี่ยนวิธีการตรวจคัดกรองขั้นต้นจาก pap smears เป็นการทดสอบดีเอ็นเอของเชื้อ HPV (ซึ่งลดความต้องการในการตรวจซ้ำจากทุก 2 ปี เป็นทุก 5 ปี) และเปลี่ยนไปสู่การลงทะเบียนการตรวจคัดกรองมะเร็งทั่วประเทศที่ลดการสูญเสียการติดตามผล ในการอภิปรายนี้ Professor Bateson กล่าวถึงการใช้การเก็บตัวอย่างตรวจหาเชื้อ HPV ด้วยตนเองเป็นหนทางในการเข้าถึงผู้ที่ไม่เคยผ่านการคัดกรองหรือมีการคัดกรองน้อยกว่าที่ควรโดยใช้ร่วมกับวิธีการใหม่ต่าง ๆ สำหรับโครงการการคัดกรองเพื่อความแน่ใจว่าการดูแลรักษาได้ไปถึงผู้หญิงทุกคนที่ต้องการ แม้ว่าการใช้งานโปรแกรมดังกล่าวจำเป็นต้องใช้ทรัพยากรและกระบวนการจัดการการเปลี่ยนแปลงอย่างระมัดระวัง แต่ผลลัพธ์ที่ได้ก็คุ้มค่า หลังการดำเนินการ โปรแกรมดังกล่าวพบว่ามีตัวอย่างร้อยละ 46 มาจากการเก็บตัวอย่างด้วยตนเอง และได้เข้าถึงผู้ที่อาจไม่ได้เข้าร่วมหากไม่ได้ใช้วิธีการดังกล่าว ในมาเลเซีย Professor Woo ขยายโครงการที่ประสบความสำเร็จอย่างมากชื่อว่า Programme Rose (ซึ่งได้มีการนำเสนอในที่นี้มาก่อนแล้ว) ที่มูลนิธิของเธอดำเนินงานมาตั้งแต่ปี 2562 เธอเน้นย้ำว่าการปรับใช้วิธีการตรวจในโลกแห่งความเป็นจริงเป็นสิ่งที่ได้ผลในด้านนี้เพียงเท่านั้น นอกจากการทำงานภาคสนามอย่างทั่วถึงที่โครงการนี้ดำเนินการอยู่ Professor Woo ยังมีความตั้งใจแรงกล้าเกี่ยวกับการจัดการเรื่องการรับรู้ ให้การศึกษา และการสื่อสารข้อเท็จจริงเกี่ยวกับมะเร็งปากมดลูกอย่างมีประสิทธิภาพแก่ทุกคน ด้วยสิ่งเหล่านี้ บรรดาผู้หญิงที่ทางโครงการเข้าถึงได้ในชุมชนที่ไม่ได้รับการดูแลอย่างเพียงพอจะสามารถเข้าใจความต้องการด้านสุขภาพของตนได้ดีขึ้น และได้รับการเสริมพลังให้ตัดสินใจได้ดีขึ้น